แฟ้มประวัติ¤*»-(¯`v´¯)-»Sin amor es...รูปถ่ายบล็อกรายการเพิ่มเติม เครื่องมือ วิธีใช้

¤*»-(¯`v´¯)-»Sin amor estoy en quiebra™»-(¯`v´¯)-»*¤

Claudia ♥

Rosa rojaGracias por tu  comentarioRosa rojaRosa roja
โปรดรอสักครู่...
ขออภัย ข้อคิดเห็นที่คุณป้อนยาวเกินไป โปรดย่อให้สั้นลง
คุณไม่ได้ป้อนข้อมูลใดๆ โปรดลองอีกครั้ง
ขออภัย เราไม่สามารถเพิ่มข้อคิดเห็นของคุณได้ในขณะนี้ โปรดลองอีกครั้งในภายหลัง
ในการเพิ่มข้อคิดเห็น คุณต้องได้รับการอนุญาตจากผู้ปกครองของคุณ ร้องขอการอนุญาต
ผู้ปกครองของคุณได้ปิดการแสดงข้อคิดเห็น
ขออภัย เราไม่สามารถลบข้อคิดเห็นของคุณได้ในขณะนี้ โปรดลองอีกครั้งในภายหลัง
คุณแสดงข้อคิดเห็นเกินขีดจำกัดสูงสุดที่สามารถทำได้ในหนึ่งวันแล้ว โปรดลองอีกครั้งในอีก 24 ชั่วโมง
บัญชีของคุณถูกปิดใช้งานการแสดงข้อคิดเห็น เนื่องจากระบบของเราพบว่าคุณอาจกำลังสแปมผู้ใช้รายอื่น หากคุณมั่นใจว่าบัญชีของคุณถูกปิดใช้งานอย่างไม่ถูกต้อง โปรดติดต่อ ฝ่ายสนับสนุน Windows Live
ดำเนินการตรวจสอบความปลอดภัยทางด้านล่างเพื่อให้การแสดงข้อคิดเห็นของคุณเสร็จสมบูรณ์
อักขระที่คุณป้อนในการตรวจสอบความปลอดภัยต้องตรงกับอักขระในรูปภาพหรือเสียง
Rodrigoเขียน:
Hola muy lindo tu espacio , te dejo mis saludos  Guiño
7 ก.ค.
Hola!
Just dropping by to say...

THANKSADDLADYGREENDRESS.gif picture by denis_355

Besitos, Denis

7 มิ.ย.
Mai Himeเขียน:
Mai
29 พ.ค.
Delphine SPเขียน:
Hebergeur d'images
23 พ.ค.
Viktorเขียน:
Hola ... que lindas palabras encontré en tu blog ... se nota que das y sientes mucho amor.
12 พ.ค.

BUSCOME

 

                   BUSCOME


Algún día aprenderé el porque de algunas cosas

empiezo a aprender como camina mi corazón

me precipito salto al vació luego me siento y me pongo a buscarme

Y me busco, busco me busco y no me encuentro

Yo busco me busco y no me encuentro

busco me busco y no me encuentro

y yo busco me busco y no me encuentro

Y busco yo busco y me busco y no me encuentro

y busco me busco y no me encuentro

busco me busco y no me encuentro y busco y me busco...

Y no paro de buscarme mas y doy vueltas y pienso sin parar

y me miro en el espejo despacito,

me analizo y me enfado otra vez conmigo

y me digo anda ya mujér

si to tiene solución menos la muerte

Y me levanto mu segura

y me echo a llorar como una niña oscura

Ya no me divierto pienso algunos días

y al otro día no hay sol que me acueste

me echo a correr buscando no se que

pensando que tal vez es posible reponerse

Ya no me divierto pienso algunos días

y al otro día no hay sol que me acueste

me echo a correr buscando no se que

pensando que tal vez es posible reponerse

Y yo mientras busco me busco y no me encuentro

yo busco me busco y no me encuentro

y busco me busco y no me encuentro

y yo busco me busco y me busco...

Y cuando mi cuerpo termine de llorar,

echaré una ramita al mar

que esa balsa pá un marinero naufrago

y pá que no vaya atienta le pondré yo un faro

Y ahora que he caido al fondo de una piscina

que ni una gotita de agua tenia

voy a recoger mis alitas rotas

y las pegaré trocito a trozo y volaré

Yo soy una montaña rusa que sube que baja

que rie que calla confusa me dejo de llevá llevá

por lo que los días me quieran mostrar

Soy una montaña rusa que sube que baja

que rie que calla confusa me dejo de llevá

por lo que los días me quieran mostrar


Y yo busco me busco y no me encuentro

y yo busco me busco y no me encuentro

y yo busco me busco y no me encuentro

y yo busco me busco y me busco...


Y ya no me divierto pienso algunos días

y al otro día no hay sol que me acueste

me echo a correr buscando no se que

pensando que tal vez es posible reponerse

Y yo mientras busco me busco y no me encuentro

y yo busco me busco y no me encuentro

Y yo busco me busco y me busco

y me busco y me busco

y me busco y no me encuentro

Y busco me busco y no me encuentro

y busco me busco y no me encuentro

Y yo busco yo busco me busco me busco y me busco...

Vale la pena?



Personalmente no contemplo la vida sin la entrega. Pero llega un punto en el que empiezas a plantearte...¿hasta que punto vale la pena entregarse?

¿Hasta que punto vale la pena querer?

A un familiar, a una pareja, a un amigo...

Si no quisiéramos no sentiríamos su perdida, su indiferencia, su desprecio...porque sus actos no afectarían a nuestros sentimientos ni a nuestro estado de ánimo...

No nos sentiríamos defraudados por ellos...

No nos afectaría ver como nuestros seres queridos sufren...no padeceríamos esa impotencia que te da el no saber que se siente en su situación...el no saber como ayudarle...

¿Deberíamos contener nuestros sentimientos para evitarnos sufrimientos? y aunque esa fuera la solución...¿alguien conoce el mecanismo para poder hacerlo? ¿Cómo se vive sin vivir?


Alguien me dijo que cuando te entregas ya estas perdido...

Entregarse significa volver al mundo, volver a vivir, a sentir, a entregarle a alguien lo que llevas dentro, a querer hacerle feliz, a donarle una parte de ti mismo...

Significa despojarse de esa coraza protectora con la que a fuerza de golpes has tenido que protegerte...la que te enfundaste pensando en que esta era la definitiva vez que iban a hacerte sufrir...

Pero las cosas cambian...bajas la guardia, te confías y poco a poco te vas despojando de ella...y cuando ya estas desnudo y completamente entregado...vuelven a herirte...

Y cuando eso pasa...cuando te quedas solo de nuevo y sin protección...¿que haces? ¿Cómo te recompones?

Es inevitable pensar...¿no hubiera sido mejor haber dejado las cosas como estaban?



Hay personas que inician la lucha que significa entregarse a otro/s sin sacarse su coraza...que nunca dejan ver del todo lo que esconden debajo....por miedo...

Eso me lleva a pensar si estas personas en un momento de su vida fueron como yo, si eran de las que lo daban todo sin reservas, pero que a fuerza de caídas aprendieron que no se puede ser tan ingenuo...

Si es así...¿todos acabaremos igual? Perdiendo por fuerza parte de nuestra forma de ser, de sentir...?


Lo único que se es que entregarse de verdad requiere esfuerzo y sacrificio. He aprendido que para protegernos, no debemos renunciar, pero si meditar muy bien nuestra entrega...


¿Puedes confesar que has vivido?

 
¿No pasó desapercibida la flor? 
¿Puedes sentir aún vivo el perfume, el color, el polen, las alas, abejas y mariposas naciendo? 
¿Puedes escuchar ahora mismo los cantos del agua en tu cuerpo?
¿Puedes sentir el milagro del sol en tu piel?
¿Puedes disfrutar en este instante el prodigio de ser?
¿Has pronunciado ya hoy una sola palabra de amor?
¿Has abrazado a alguien esta mañana?
¿Te has conmovido? ¿Has llorado?
¿Has olvidado? ¿Has aprendido?
¿Has sentido la profundidad de un solo momento?
¿Te has sentido triste, agradecido, asombrado?
¿Has escuchado el dolor y el lamento? 
¿Has cedido a la ternura, has regresado un instante a la infancia, has sentido el poder infinito de un sueño?
¿Has mirado a la tierra o al cielo y en ellos te has descubierto?
Entonces, puedes confesar que has vivido.

(Jorge Carvajal)

Tuve un sueño......

Estaba al filo de la baranda,
de un balcon color amarillo,
cerré los ojos
y me lancé pensando
si  me quiere,
si  me quiere, no morire!
Y empecé a volar.......

 

 

                




 
เครือข่ายของบุคคลนี้ว่างเปล่า (หรือพวกเขาอาจตั้งค่าให้เป็นส่วนตัว)
รูปถ่าย 1 จาก 85